ไม่ชอบมันเลย

posted on 10 Nov 2011 10:18 by mandir
ให้ตายเถอะ ผมไม่ชอบน้ำเลย
มันกำลังเข้าใกล้ผมเข้ามาทุกทีแล้ว
เฮ้อ.อ..อ.....เซ็ง

โลกยิ้ม...เราร้องไห้

posted on 11 Aug 2011 08:46 by mandir
โลกกำลังร้องไห้.....เราช่วยกันทำให้โลกยิ้ม
 
ถ้าเราร้องไห้........
 
ใครจะทำให้เรายิ้ม...?.....?

ฝนตก รถติด น้ำท่วม

posted on 23 Mar 2011 12:04 by mandir

- ฝนตกหนักเมื่อเช้า ถึงผมจะไม่ได้ออกไปยืนตากฝน

ก็ทำให้ขากางเกงของผมเปียกไปครึ่งขา

 

- น้ำท่วมถนน ทำให้ผมต้องเดินหิ้วรองเท้าลุยน้ำ

และมันทำให้ผมคัน

 

- รถติดอยู่บนทางด่วน ผมปวดฉี่ แต่ไม่สามารถจะฉี่ได้

และมันทำให้ผมมาถึงออฟฟิศตอนเที่ยง ผมใช้เวลาเดินทางครึ่งวัน

ไ ป เ ก า ะ.....

posted on 27 Jan 2011 11:16 by mandir in photo
Photobucket
อ า ทิ ต ย์ ก ล า ง ด ง
Photobucket
แ อ บ....
Photobucket
ท า ง ท ะ เ ล
Photobucket
ช่ อ ง ว่ า ง
Photobucket
ฟ้าคราม-ทะเลสงบ
Photobucket
ส า ด แ ส ง
Photobucket
ฟ้า-ทาง-ทะเล
Photobucket
ขึ้ น บ ก
Photobucket
ใ ส......

1 วัน 1 คืน

posted on 07 Dec 2010 10:12 by mandir

1 วัน 1 คืน ที่ผมไปอยู่บ้านคราวนี้

 

ผมเอง....ก็บอกไม่ถูกว่าผมรู้สึกยังไง

 

บางอารมณ์ก็รู้สึกดี......................

 

บางอารมณ์ก็รู้สึกอยากจะกลับเหลือเกิน

 

ความรู้สึกเดิมๆที่เคยรู้สึก ยังคงมีอยู่อย่างเต็มเปี่ยม

 

เวลาส่วนใหญ่ใน 1 วัน 1 คืน ของผม

 

หมดไปกับการคุยเล่นกับน้องๆหลานๆ

 

พอผมก้าวเข้าบ้านไป..............

 

หลานชายตัวน้อยของผมวิ่งออกมาพร้อมกระดาษ A4

 

“อา..ๆ...ๆ....วาดพระนเรศวร ให้หน่อย”

 

 

“.....................”

 

ในกระดาษมีรูปวาดด้วยดินสอ

 

ที่ดูเหมือนจะเป็นกำแพงอยู่ 2 ข้าง

 

“พระนเรศวร !!!.........เปลี่ยนเป็นทหารตัวเล็กๆแทนได้มั๊ย”

 

หลายชายตัวน้อยทำหน้าครุ่นคิด

 

“งั้นเปลี่ยนเป็นช้างแทนละกัน”

 

 

“ช้าง!!!.....เปลี่ยนเป็นหนูแทนได้มั๊ย”

 

หลานชายตัวน้อยตอบกลับมาทันควัน

 

“พระนเรศวรไม่ได้ขี่หนูนะอา”

 

 

“.................”

Photobucket

สรุปแล้ว หัวช้างที่อยู่ทางขวาน่ะ ฝีมือผม

 

ส่วนลำตัวและช้างอีกข้างนึงน่ะ ฝีมือหลานผม

 

 

เห็นแล้วแอบทึ่ง ตอนผม 6 ขวบ ผมยังวาดได้ไม่เท่านี้เลย

 

พอหลานชายคนโตของผมกลับจากเรียนพิเศษ

 

ก็ชวนกันออกไปเตะบอลหน้าบ้าน

 

Photobucket

เหนื่อยมากครับ พี่แกล้งน้อง น้องแกล้งพี่

 

ต้องคอยเป็นกรรมการแยกเจ้า 2 คนนี้

 

 

พอเข้าคู่กันแล้ว...........ซนนรกมาก...ก

 

แกล้งกันไปแกล้งกันมาจนเจ้าตัวเล็กได้เลือด

 

 

ปากแตกเลือดกลบปาก  ถึงได้หยุดเล่นกัน

 
Photobucket

เค้าพยายามจะพรีเซนต์ให้ดูว่าปากเค้าเป็นแผล

 

ให้ถ่ายรูปเอาไว้เป็นหลักฐาน จะได้เอาไว้ฟ้องพ่อเค้า

 

 

ว่าเค้าโดนพี่ชายแกล้ง............

 

หลานชายของผมคนนี้มีส่วนเหมือนผมหลายอย่าง

 

 

กระทั่งหน้าตา พวกญาติๆกับพี่ชายของผม

 

บอกว่าหลานของผมคนนี้หน้าเหมือนผมตอนเด็กๆมาก

 

 

แม้กระทั่งเจ้าตัวเล็กเองยังเคยคิดว่ารูปของผมตอนเด็ก

เป็นรูปของเค้าเอง............

 

จะต่างกันก็คงป็นเรื่องการพูด

 

 

หลานผมเป็นคนช่างพูดช่างเจรจา

 

ซึ่งผิดกับผมลิบลับ.............

.................................................

 

คราวนี้ผมยังได้ช่วยพี่สาวผมทำขนมด้วย
Photobucket

ข้าวเหนียวแก้ว.....พี่สาวผมปล่อยให้ผมแสดงฝีมือตั้งแต่ต้นจนจบ

 

ผลออกมาเป็นอย่างที่เห็นครับ กะทิคงจะเยอะไป เลยแฉะปล่อยหน่อย

 

แต่...อร่อยครับ ผมชอบกินแบบนี้
 
Photobucket

 

ขนมชั้น.....ออกมาหน้าตาสวยงามและอร่อยมาก

 

 

เพราะไม่ใช่ฝีมือผม ผมแค่คอยยกลงจากเตา

 

แล้วก็เอาขนมออกจากพิม

 

 

ผมคลุกคลีอยู่กับขนมพวกนี้ตั้งแต่เด็ก

 

ผมแทบจะไม่เคยรู้สึกอยากกินขนมพวกนี้เลย

 

 

และแทบจะไม่เคยซื้อขนมพวกนี้กินเหมือนกัน

 

เพราะเคยซื้อกินแล้ว มันไม่อร่อยเอาซะเลย

 

 

ขนมบ้านผม......อ ร่ อ ย ที่ สุ ด ใ น โ ล ก

 

………………………….

 

จริงๆด้วยนะครับ

 

 

บ้ า น....ยังไงก็เป็น....บ้ า น

 

ที่ต้องมีสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา

 

 

อยู่ที่เราว่า....เราจะรับมือกับการเปลี่ยนแปลงนั้นได้ยังไง

คิ ด ถึ ง

posted on 27 Nov 2010 09:55 by mandir in VERSE

เหมือนใบไม้ร่วงโรยหล่นลงดิน

 

เหมือนนกบินแทบไม่ไหวจากธารา

 

ถึงเดือนห้าเริ่มมองหาชะเง้อแล

 

ถึงดวงแขเยาวมาลย์ขวัญใจพ่อ

 

แต่ต่อมาถึงเดือนหกให้อกร้าว

 

ให้หนาวเหน็บเจ็บดวงใจลูกทั้งสาม

 

พ่อถามถึงรูปของแม่ที่สวยสุด
 
 
 
อยากจะหยุดสุดเวลาให้นิ่งงัน

 

วันเวลานานเท่าไรที่แม่ซม

 

ต้องนอนจมความสาหัสอยู่เดียวดาย

 

หมดลวดลายของคนเก่งที่เคยแกร่ง

 

ไม่อาจแบ่งแม้เจ็บปวดแทบสิ้นใจ

 

ลูกห่วงใยก็ทำได้แค่เพียงห่วง

 

ไม่อาจล่วงเข้าข้ามเขตตามคำพ่อ

 

คำบอกต่อที่พ่อกล่าวให้ลูกฟัง

 

มันยังฝังในใจลูก แม่จะหาย

 

แม่จะคลายความเจ็บปวดมาอยู่บ้าน

 

ลูกอย่าคร้านเป็นเด็กดีตามแม่สอน

 

จะว่านอนก็ให้นอนให้ว่าง่าย

 

อย่าตื่นสายช่วยแบ่งเบาเก็บกวาดบ้าง

 

พ่อจะสร้างความสะดวกไว้รอแม่

 

และที่แน่ความสบายต้องมาพร้อม

 

ลูกจงซ้อมทั้งดนตรีที่พ่อหัด

 

อีกวาดคัดขีดเขียนเรียนให้หนัก

 

รอใจภักดิ์ดวงใจพ่อกลับมาชม

 

ทำให้สมเกิดมาเป็นลูกของพ่อ

 

 

เ มื่ อ เ ด็ ก

posted on 25 Nov 2010 09:24 by mandir in VERSE

 

เมื่อเด็กแสนอบอุ่นได้ออดอ้อนไออุ่นแม่

 

 

ไม่แพ้ไออุ่นรักที่พำนักจากอกพ่อ

 

ส่งต่อความผูกพันสานสายใยสู่ลูกน้อย

 

 

จะบ่ายคล้อยจะเย็นย่ำถึงค่ำดึก

 

ลูกต้องฝึกในวินัยให้เข้มแข็ง

 

 

ถึงจะแกร่งแต่อย่ากร้าวให้เหนือเด็ก

 

สิ่งเล็กเล็กแต่ยิ่งใหญ่ในใจลูก

 

 

คือผูกพันดั่งรักแท้ที่ไม่แพ้แม้สิ่งใด